Armand

Εικαστικά ωραίο, κατα τα άλλα βαρετό

Εικαστικά ωραίο, κατα τα άλλα βαρετό

Πρωτότυπη, τολμηρή, πολυεπίπεδη

Η αφορμή της ενημέρωσης γονέων δεν αποτελεί παρά μια σπιθαμή διείσδυσης σε αόρατες διαστάσεις της ηρωίδας που κατακλύζουν ιδιότυπα την εικόνα, σε περιοχές που ο λόγος είναι περιττός.

Προσεγγίζοντας παραληρηματικά την ανθρώπινη ψυχή

H πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ullmann Tøndel είναι μια ταινία που αποφασίζει να βουτήξει κατευθείαν στα βαθιά, ακολουθώντας τα ίχνη του παππού του, του Ingmar Bergman, και έχοντας ως συνεργό, όπως εκείνος, μια εξαίρετη ηθοποιό, την Renate Reinsve, που αποδίδει στην επίμονη σκηνή του νευρικού της γέλιου όλη την αλαζονική μοναξιά του ατόμου που νιώθει περικυκλωμένο από ένα εχθρικό πλήθος. Το ζήτημα είναι ότι, ενώ ο Bergman ξεκίνησε με κάποια πιο συμβατικά κοινωνικά δράματα, ο Ullman στην πρώτη του κιόλας ταινία, μετά το ρεαλιστικό ξεκίνημα και ιδίως μετά το νευρικό γέλιο της ηρωίδας του, ξεφεύγει όλο και περισσότερο από τον ρεαλισμό σε σκηνές παραληρηματικές, που περισσότερο συσκοτίζουν παρά αποκαλύπτουν τα κρυμμένα μυστικά των χαρακτήρων του· κι αν το δίπολο των δύο αντίμαχων μανάδων απηχεί μια σειρά από ομόλογα μπεργκμανικά ζευγάρια, εδώ το βάρος πέφτει εξαρχής στην μια πλευρά, την οποία το φινάλε δικαιώνει θριαμβευτικά, λύνοντας με γόρδιο τρόπο τον κόμπο της ανθρώπινης ψυχής.

ΒΑΡΕΤΟ

Ξεκινά ενδιαφέρον, μα μετά καταντά επαναλαμβανόμενο και καταθλιπτικό. Κρίμα...

Not great, not terrible

Κάπου διάβασα στο Cinobo κείμενο που να παροτρύνει να δούμε αυτήν την ταινία μετά το "Στο γραφείο των καθηγητών" μιας και αφορούν ίδια θεματική. Ίσως αλλά κάπου εδώ τελειώνουν οι ομοιότητες. Πολύ αργό και επαναλαμβανόμενο, δεν με κράτησε. Πολύ καλή η ερμηνεία της πρωταγωνίστριας καθώς και μερικές σκηνές ήταν πολύ έξυπνες και πρωτότυπες.

lena.elina@yahoo.gr

ΑΗΔΙΑ!!!!!!ΥΠΕΡΒΟΛΗ,ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ,ΒΑΡΕΤΟ,ΣΚΟΤΕΙΝΟ!!!!!

Χάσιμο χρόνου

Καθίσαμε να την δούμε διαβάζοντας το newsletter του cinobo που την πρότεινε ως καθηλωτικό σχολικό δράμα. Δυστυχώς ήταν ένα μεγάλο χάσιμο χρόνου. Αισθάνθηκα σαν να έβλεπα την εργασία ενός φοιτητή σκηνοθεσίας που προσπάθησε να βάλει στην ίδια ταινία ένα σωρό διαφορετικά αισθήματα και σκηνές ασύνδετες μεταξύ τους. Αν τυχόν κάτσετε να την δείτε, όταν φτάσει στις σκηνές με το γέλιο, τον χορό και την σεξουαλική παρενόχληση από τον "σύλλογο γονέων" πατήστε το fast forward να πάτε 5 λεπτά μπροστά. Δεν θα χάσετε τίποτα και θα γλιτώσετε λίγο χρόνο από την ζωή σας.

Δήθεν σοβαρή

Καλές προθέσεις που οδηγούν στην βαρεμάρα και στο αναπόφευκτο ερώτημα: γιατί τόση τιποτολογία; Δεν αρκούν οι καλοί ηθοποιοί, ούτε τα trendy θέματα όταν το σενάριο και η σκηνοθεσία απλώς παραληρούν.

Πρέπει να μιλήσουμε για τον Αρμάντ

Η θεατρικότητα της συνθήκης της ενημέρωσης γονέων, η εργαλειοποίηση της αναζήτησης της αλήθειας, η Reinsve και η ανέλπιστη προσθήκη της Καραΐνδρου και του μουσικού θέματος του Μια Αιωνιότητα και μια Μέρα.

2 χαμένες ώρες