Corsage

Απίστευτη ερμηνεία η τύπισσα.

Υπέροχη!

Must watch

Νέα ματιά αλλά λιγο αδιάφορο το θέαμα

Πιο σύγχρονη απο άλλες ταινίες εποχής, φοβερη ερμηνεία της Βικυς αλλά οχι τόσο μεγάλο βάθος και συσχέτιση με το σήμερα ή και το μέλλον, περισσότερο αφορά το τότε με μια πιο νεα ματιά.

Φανταστική

Τα σύγχρονα αγγλικά τραγούδια με πετούσαν εντελώς εκτός εποχής και ατμόσφαιρας.

υπέροχη

υπέροχη περιγραφή της τραγικής ζωής της λυπημένης πριγκίπισσας.

Καθηλωτική

Ζωή προκαθορισμένη για μια ιδιαίτερη προσωπικότητα που ασφυκτιά μέσα στον κορσέ και προσπαθεί να σπάσει ένα-ένα τα κορδόνια αψηφώντας κανόνες και πρέπει. Εξαιρετική πρωταγωνίστρια, υπέροχη απόδοση της εποχής με σύγχρονη ματιά.

ΚΑΛΟ ΑΛΛΑ ΜΕ ΗΛΙΘΙΟ ΤΕΛΟΣ

Ενδιαφέρουσα πλοκή, αλλά όταν πίπτουν οι τίτλοι τέλους, η βασίλισσα χορεύοντας μεταμορφώνεται σε κάποιου είδους άνδρα, εντελώς αντιαισθητικό και γελοίο. Θεωρώ η γυναίκα έχει δική της υπόσταση και εντελώς διαφορετικό ρόλο στην φύση από τον του άνδρα, συνεπώς κάθε προσπάθεια να του μοιάσει είναι απέλπιδα και η γυναίκα γίνεται περίγελος, εννοείται τα αντίστοιχα ισχύουν και για τον άνδρα.

άνοστη στις ερμηνείες, χωρίς βάθος, σε όλα όμως! κρίμα τα βραβεία

απίστευτη ταινία,

καθηλωτική μέσα στη δωρικότητά της

Καθωσπρεπισμός, ειρωνεία και υπαρξιακοί υπαινιγμοί

Λίγα λόγια στοχευμένα και διάλογοι χωρίς περιττά στολίδια. Θα έλεγα πως όλοκλυρη η ταινία είναι ένα σύμπλεγμα εικόνων και ήχων που, συνδυαστικά με τον τροπο που κινούνται οι ηθοποιοι, έχει ως κύριο στόχο να χλευάσει, όχι τόσο την κοινωνία εκείνης της εποχής, όσο την σύγχρονη και κυρίως εμάς τους ίδιους τους θεατές-υπάρξεις αυτής της κοινωνίας που ζούμε-επιζούμε (ή και όχι;). Μικρές λεπτομέρειες στη φωτογραφία και στα καρέ που απαντούν στα ερωτήματα "τι;" και "γιατί;". Για μένα είναι από τις ταινίες που πρέπει να δει κανείς και δεύτερη φορά. Βαθιά ειρωνική και έξυπνα τοποθετημένη σε μια άλλη εποχή.

πετονιά δεμένη σε άγκυρα

Μυθοπλαστή μεταφορά υπαρκτής προσωπικότητας. Η πρωταγωνίστρια απεικονίζεται εξ ολοκλήρου συναρπαστική, νοητά λεπτή, πλάσμα ευφυούς, δημιουργικού πνεύματος που ωστόσο αγωνίζεται να διατηρήσει τα λογικά του απέναντι σε μια ζουρλή καθημερινότητα. Αυτή είναι τελικά η μεγάλη μεταφορά του Κορσέ. Η σύγχρονη κοινωνία μας (συγκεντρωθείτε) των κοινωνικών συμβάσεων, της υποτιθέμενης/ πρόσχαρης ελευθερίας. Σκηνοθετικά η ταινια ιδιαίτερη, προσεγμένη , δε με άφησε να μπουκώσω την εποχή, λ.χ ακούγονται χαρακτήρες να τραγουδούν ακαπέλα τραγούδια της εποχής μας, σε άλλη υπάρχουν σύγχρονες μπάρες ανοίγματος θυρών ή πλαστική σφουγγαρίστρα!! Έμοιαζαν περισσότερο με μικρά αυτοκόλλητα παρά φλύαρη άποψη. Ο χαμηλός ρυθμός της, είχε τη δυναμική να κάνει στάσεις χωρίς κρότους και βεγγαλικά, σε καμία περίπτωση αργή. Λίγο πριν το τέλος απρόσμενη σκηνή που κόβει την ανάσα ή αν μη τη άλλο όλη η ταινία; Σίγουρα θα την σκέφτομαι για πολύ καιρό και θα την προτείνω.

Πολύ καλό για το τίποτα

Το να επιδιώξει κανείς να κάνει ταινία εποχής με μια σύγχρονη ματιά και μεταμοντέρνους τρόπους αφήγησης είναι σίγουρα κάτι που τραβά το ενδιαφέρον και την προσοχή. Δεν είναι όμως το ίδιο σίγουρο ότι θα πετύχει.

Πρωτότυπη, δυνατή...

... ταινία -- και χαρά να ξαναβλέπεις την έξοχη πρωταγωνίστρια του "Phantom Thread".

Το αδιέξοδο της πατριαρχίας

Η ταινία μοιάζει να προσπαθεί να ξαναγράψει τόσο την ιστορία όσο και τα πολυταξιδεμένα παραμύθια της βασίλισσας Ελισάβετ της Αυστρίας. Η οπτική γωνία της είναι ανανεωτική κι εκσυγχρονιστική, παρ' όλο που η δράση δεν ξεχειλίζει. Θα την πρότεινα για την ιδιαίτερη ματιά που επιχειρεί στον κόσμο των γυναικών του 19ου αιώνα.

οι ρόλοι ως φυλακές

αξία λόγου προσέγγιση του ρόλου της βασίλισσας ως διακοσμητικό. Η αντιμετώπιση του ανθρώπου ως εργαλείου, ως πράγματος που πρέπει να "κοπεί" στα μέτρα που θέλει η βυθισμένη στους τύπους κοινωνία. Η δολοφονία της θέλησης για ζωή. Εκεί οδηγεί αναπόφευκτα η ανελευθερία. Αναπαράσταση του ανθρώπου που κλέβει κομμάτια πρόσκαιρης ηδονής, ανακούφισης για να τραβήξει όσο περισσότερο αντέχει το σχοινί με το οποίο είναι δεμένος στη προσωπική του φυλακή. Γιατί μόνη η παραμονή στη ζωή μπορεί να είναι παραμονή σε φυλακή. Χάρη στους ρόλους, στο κατασκεύασμα του ανθρώπου που ο ίδιος ονόμασε άνωθεν "πρέπει". Επίσης, κατάρρευση του μύθου ότι το μόνο που χρειάζεται κανείς για την ευτυχία είναι λεφτά και εξουσία...

Mesmerising...

A now woman story that had to be told for all the women of all times everywhere. The pure essence of the wild real nature of women and the innability to continue living without truth and freedom. Just mesmerising, beautiful and heart breaking.

Η χειραφέτηση

Μία ενδιαφέρουσα οπτική της Ελισάβετ της Αυστρίας, γνωστής σαν Σίσσυ. Ίσως από τις πιο χειραφετημένες γυναίκες των βασιλικών σαλονιών, όχι εύκολα βέβαια. Εξαιρούνται οι τρεις, που είχαν τον τίτλο. Εξαιρετική τόσο η πρωταγωνίστρια, όσο και η σκηνοθέτης. Αξίζει να την δει κανείς.

Υπέροχη ταινία

Δεν ήξερα το δράμα της Σίσης. Την εκτίμησα βαθιά.

Ενδιαφέρουσα και αληθινά δραματική

Ήδη από τον τίτλο αντιλαμβάνεται κανείς το θέμα της ταινίας η οποία σε καμία περίπτωση δεν είναι ιστορική. Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση, η Αυτοκράτειρα Σίσσυ παρουσιάζεται ως σύμβολο της γυναικείας καταπίεσης από τα κοινωνικά στερεότυπα, τις οικογενειακές υποχρεώσεις αλλά και τις εσωτερικές ανάγκες. Αυτή η προσέγγιση μαζί με την ερμηνεία της πρωταγωνίστριας ανήκουν στα πολύ θετικά της ταινίας. Στον αντίποδα η εξέλιξη της ταινίας είναι σχετικά αργή με αποτέλεσμα, σε κάποια σημεία, να κουράζει.

Η πριγκίπισσα Sissy υπό νέα οπτική

Εξαιρετική ερμηνεία και υπέροχο μουσικό υπόβαθρο. Βάζω 2 αστεράκια, γιατί ενώ βλέπουμε την ανάπτυξη ενός ιδιαίτερου χαρακτήρα, το έργο δεν εμφανίζει κάποια κορύφωση. Μοιάζει σαν μια βιογραφία. Αυτό φυσικά δεν αναιρεί το καλλιτεχνικό αποτελέσμα.

Ιδιαίτερη ιστορική ταινία με ευαισθησίες...

Ιδιαίτερη ιστορική ταινία, για μία ευαίσθητη αυτοκράτειρα, την πανέμορφη Ελισσάβετ της Αυστρίας, που δεν μπορούσε να μπει στο ρόλο-κορσέ για τον οποίο ήταν προορισμένη από γεννησιμιού της, αλλά παρόλα αυτά έγινε και η μακροβιότερη αυτοκράτειρα της Αυστρίας και Βασίλισσα της Ουγγαρίας. Η ερμηνεία της Βίκι Κριπς εξαιρετική, κάτι που προκύπτει άλλωστε κι από τα βραβεία που έχει λάβει. Η ταινία αξίζει, παρότι κάποιες φορές γίνεται κάπως αργή ως προς την εξέλιξή της, ενώ θα πρέπει να σημειώσουμε προς αποκατάσταση της ιστορίας, η Αυτοκράτειρα Ελισσάβετ ή Σίσι όπως έχει επικρατήσει, δολοφονήθηκε στη Γενεύη το Σεπτέμβριο του 1898 από έναν αναρχικό. Επίσης, ο μοναχογιός της Ροδόλφος, που στην ταινία έχει έναν αξιοπρόσεκτο ρόλο, αυτοκτόνησε το 1889. Αξίζει να την δείτε...

Παλμικό ψυχογράφημα

Παλμικό ψυχογράφημα της Αυτοκράτειρας του μη κατεστημένου, αριστοτεχνικά κεντημένο. Πως η ανάγκη για ελευθερία πάντα θα βρίσκει μια ρωγμή να την κάνει κρατήρα..