Father Mother Sister Brother

Άνιση ταινία

Καλύτερα να είχε εμβαθύνει στην πρώτη ιστορία από τις 3 που ήταν και η πιο ενδιαφέρουσα. Ειδικά η 3η και τελευταία, δεν είχε λόγο ύπαρξης

καλή

classic jarmusch !

Δεν μου πάει ο Τζάρμους

Μόνο το πρώτο στόρι μου είπε κάτι. Μάλλον μέτριο αποτέλεσμα, παρά την σωστή δουλειά του.

the film is less interested in plot than in the quiet spaces between people—the awkward silences, the small gestures, the things left unsaid. there's a warmth running beneath its melancholy, a belief that even the most fractured relationships contain moments of grace. every story feels lived in, every character like someone you've known before but never fully understood

Η πρωτη επιλογη μου στο cinobo ως συνδρομητης και μια ταινια απο τον αγαπημενο της νιοτης μου σκηνοθετη, μου G@μ!σe τα πρεκια, εχοντας μολις χασει και τους δυο γονεις μου μεσα σε πεντε μηνες, απλα Ανθρωπινο σινεμα!!!

Αξιολογότατη ταινία!

Αξίζει να το δει κανείς...

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ

Ωραίο

Μου άρεσε πολύ. Μου άρεσε που διαπραγματεύτηκε την ταινία ως έργο τέχνης, όχι εικαστικό ούτε αφηγηματικό. Σαν έναν καθρέφτη που μπορεί να προβάλει κανείς διάφορα νοήματα και εικόνες από τη ζωή των ανθρώπων. Προσωπικά διάβασα την έννοια του κυκλικού χρόνου (παρελθόν, παρόν μέλλον) που πηγαίνει από γενιά σε γενιά, και την κυκλική τριμερή σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας.

Ποιο βαρετή πεθαίνεις

Δεν αξίζει γιατί παρουσιάζει σχέσεις οικογενειακές από άτομα που ουσιαστικά δεν έχουν να πουν τίποτα. Χαμένος χρόνος,

Τρία οικογενειακά μονόπρακτα

Μια σπονδυλωτή ταινία από τρία «μονόπρακτα» που αφηγούνται τις επισκέψεις δύο αδερφών στην γονεϊκή οικία, τα οποία εκτυλίσσονται σε τρία διαφορετικά μέρη του (δυτικού) κόσμου, αλλά τα ενώνει όχι μόνο η αβεβαιότητα ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα, αλλά και μια σειρά από λεπτομέρειες, που επαναλαμβάνονται ή παραλλάσσονται από ιστορία σε ιστορία και θα μπορούσαν να αποτελούν παιχνίδι σε κάποιο γραπτό της ομάδας του Oulipo. Με μινιμαλιστική διάθεση αλλά και ευρηματικότητα, με υποδόριο χιούμορ αλλά και μελαγχολία, ο Jarmusch παρουσιάζει τα πρόσωπα της κάθε ιστορίας χωρίς να τα βαραίνει με κάποια ετυμηγορία, όσο κι αν συχνά προσποιούνται ρόλους και συναισθήματα· άλλωστε, κλείνει την ταινία του με έναν πιο γλυκό και φωτεινό τόνο, που μοιάζει σχεδόν δοξαστικός, μετά την πικρή διάθεση των δύο πρώτων ιστοριών, που εμένα προσωπικά μου άρεσαν σαφώς περισσότερο.

ΜΟΝΑΔΙΚΗ!

Μια ταινία που πίσω απο χαμηλούς τόνους , ήρεμες λίμνες, υπέροχα tea-table, βάζα με λουλούδια, επιφανειακή αρμονία κρύβει τους σκελετούς, τα ανείπωτα, την άβυσσο των οικογενειακών σχέσεων, τις τεραστιες ψυχολογικές και συναισθηματικές αποστάσεις και αποκλίσες, τους κοινωνικούς συμβιβασμούς την υποκρισία της αστικής ευγένειας, τα κενά της πολιτισμικής δυτικής ταυτότητας. Μέσα απο σιωπές, παύσεις, βλέμματα ( εκπληκτικοί όλοι οι ηθοποιοί) φτάνεις αβίαστα στο τρίτο μέρος για να αναδυθούν άλλα ερωτήματα, για τους γονιούς μας...κοινά, πανανθρώπινα συναισθήματα. Δικαίως πήρε το Χρυσό Λιοντάρι!

Γλυκιά ταινία....

ΓΛΥΚΟΠΙΚΡΟ.

ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΛΛΙΩΤΙΚΕΣ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΠΟΥ ΜΕ ΑΦΗΝΟΥΝ ΑΦΩΝΗ. ΕΚΤΙΜΗΣΑ ΠΑΝΤΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΑΣΦΥΚΤΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.

Ταινιάρα όπως όλες του

Η ταινία προσφέρει πολυεπίπεδη ανάγνωση και πολύ βαθύ υπαρξιακό νόημα. Επίτηδες διαλέγει να προβάλλει μια απλή πραγματικότητα και τη χρησιμοποιεί για να μιλήσει μέσα από αυτή για το ψυχολογικό υπόβαθρο των φαινομενικά ομαλών ανθρώπινων σχέσεων. Το αναλύει και ψυχαναλυτικά και κοινωνιολογικά. Σου δείχνει την ήρεμη επιφάνεια της οικογενειακής λίμνης αλλά σε βάζει να κοιτάξεις μέσα στο βυθό να δεις τα τέρατα που κρύβει! Θα πρότεινα να Ανυπομονήσετε να τη δείτε.

Πολύ καλή παρέα!

Μια πολύ γλυκιά και ειλικρινής ταινία, που λειτουργεί ως καλή παρέα. Μας ταξιδεύει στις στιγμές που οι άνθρωποι ζουν και συναντιούνται στα σημεία, όταν τριγύρω πολλά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα. Τρεις αυτοτελείς, διαφορετικές οικογενειακές ιστορίες, που μοιράζονται κάτι κοινό στα σημεία αυτά.

Ε! Τι άλλο θα βάζαμε εδώ!

Οταν βλέπω Τom Waits με Τζάρμους ξέρω οτί η διαθέση μου θα ανέβει κατευθείαν!!!!!!!!!!

Τρυφερή!

Χαμηλόφωνα, ο Τζάρμους μας προσφέρει, με τρυφερότητα και εξυπνάδα, τις προβληματικές σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας. Εξαιρετικοί όλοι οι ηθοποιοί, λένε πολλά ανάμεσα στις παύσεις τους!