Ο Λέων που δεν έγινε αμνός
Η πρώτη μεγάλου μήκους του Ρομέρ (μέχρι τότε έκανε μικρού μήκους και μία μεσαίου) όταν ο σκηνοθέτης ήταν 42 ετών. Παραγωγή μικρότερης κλίμακας όπου διακρίνονται οι αδυναμιες λόγω απειρίας του Ρομέρ αλλά τα δυνατά του σημεία. Η κάθοδος ενός μπον βιβέρ ανέμελου μουσικού στα 40 του από την ευημερία στην απόλυτη εξαθλίωση. Αν και ο Ρομέρ έγινε γνωστός από το cinema parlant εδώ έχει μεγάλα διαστήματα χωρίς πρόζα, σύντομες σκηνές και το ύφος του γενικότερα είναι πιο κοντά στη φόρμα της νουβέλ βαγκ. Το κομμάτι που ο ήρωας περιπλανιέται άφραγκος και μόνος στο Παρίσι υπό τους ήχους του μουσικού θέματος με το βιολί θα μπορούσε να είναι μικρότερο σε διάρκεια ,ενώ το τέλος της ταινίας είναι τόσο απότομο που χάνει τη δύναμή του. Αξίζει αν θέλει κάποιος να δει έναν άλλο Ρομέρ από αυτόν που έχουμε συνηθίσει..
