Two Lovers

Αξίζει να την δεις για τους πρωταγωνιστές Χοακίν Φίνιξ και Γκουίνεθ Πάλτροου

Ρομαντική και ατμοσφαιρική η ταινία ωστόσο αρκετά φλατ χωρίς έντονες ανατροπές! Εώς και λίγο προβλέψιμη! Αξίζει να την δεις για τους Χοακίν Φίνιξ και Γκουίνεθ Πάλτροου ένα ήρεμο βράδυ Παρασκευής!

Δεν την ευχαριστήθηκα καθόλου. Εντελώς ασύνδετη, χωρίς συνοχή και με αδυναμία να περιγραφούν ουσιαστικά οι χαρακτήρες, με εξαίρεση ίσως αυτόν της γειτόνισσας. Η άνευρη ζωή του ήρωα δεν κολλάει με την επαναστατική του απόφαση να φύγει (στα καλά καθούμενα και σε αυτή την ηλικία) μακριά με τον έρωτά του. Ή ακόμα και αν κολλούσε, δεν βγάζει νόημα ότι στο τέλος σκέφτηκε ορθολογικά (και πάλι στα ξαφνικά), σαν να πρόκειται για έναν συνειδητό και χωρίς ψυχικές αστάθειες άνθρωπο. Βρήκαν εκεί και το εύρημα της ενασχόλησής του με τη φωτογραφία για να έχει μια δικαιολογία η όποια ανατρεπτική του λογική. Για την άλλη φίλη, την Εβραία δεν το συζητάμε, ανύπαρκτη, μόνο ως εργαλείο για να δέσει το σενάριο υπήρχε. Οι ερμηνείες πραγματικά καλές.

Κυριακή μεσημέρι

Κλασσική αμερικάνικη ταινία. Είναι μια χαρά αν θες να δεις κάτι χαλαρό Κυριακή μεσημέρι.

Καλό

Ο Χοακίν είναι πάντα εγγύηση!

Ωραία γειτόνισσα - Σε βλέπω σαν φίλο

Άλλη μια φορά που μπλέκουμε με λάθους ανθρώπους.

Ωραια, ΑΛΛΑ!!

Αυτο που ξεκινας να δεις μια ταινια αγαπης κ οι Χολυγουντιανοι σου κοτσαρουν ολοκληρη κατηχηση για τα Εβραικα θρησκευτικα εθιμα!!! ΕΛΕΟΣ!!! Γι αυτο κ τα 2 αστερια. Κατα τ' αλλα ωραια κ ενδιαφερουσα.

Ένας έρωτας και μια αγάπη..

Θα είχε πολύ ενδιαφέρον να βλέπαμε το "μετά από ένα χρόνο"... Σε κρατάει σε εγρήγορση καθόλη τη διάρκεια είναι αλήθεια. Προσωπικά το τέλος μου φάνηκε εξωπραγματικό αλλά περνάει βέβαια αφού βλέπουμε ταινία!! Magari!!

Την βλέπεις για την ηθοποιία του Φοίνιξ, την ατμόσφαιρα και για τις μουσικές επιλογές. Σενάριο όσο-οσο για να μην υπερβάλει και δημιουργήσει αχρείαστα κλισέ. Θα μπορούσε να δώσει μια ψυχαναλυτική νότα στο υπόβαθρο, δεν το επέλεξε, δεν πειράζει, είναι ακόμα ωραία.

Εξαιρετική!!!

Η πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων....των ανθρώπων, όσο πιο αποκαλυπτικά μπορεί να εκφραστεί. Αποφάσεις στιγμής, κάτω από έντονες συναισθηματικές εξάρσεις και συγκοιρίες που ανατρέπουν ζωές. Άραγε πόσα τυχαία, συγκοιριακά γεγονότα, έχουν συμβάλλει στη διαμόρφωση της ζωής μας; Σενάριο, σκηνοθεσία και απόδοση από τους ηθοποιούς εξαιρετική.

Σε αυτή τη ταινία ταυτίζεσαι με τον πρωταγωνιστή.. όλοι έχουμε υπάρξει ερωτευμένοι με κάποιον που εν τέλει μας πούλησε. Αυτή η μελαγχολία του Φοίνιξ σε τσακίζει ♥

Συναισθήματα που πηγαινοέρχονται

Με την τέλεια ερμηνεία του ο Χοακίν, αποδίδει υπέροχα την έκρηξη ενός ερωτικού πάθους, μεταδίδει τα συναισθήματα, το αδιέξοδο που είναι έτοιμος να υπερβεί.. τι μένει στο τέλος; το σενάριο το περιγράφει μοναδικά με σεβασμό στην ανθρώπινη συναισθηματική ταλαιπωρία και στην ιεράρχηση του νοήματος της ζωής.

Απρόσμενα ευχάριστη Νεουρκέζικη ερωτική κομεντί...

Ενώ φαινόταν σαν μια 'χαζή' ερωτική κομεντί αποδείχθηκε μια απρόσμενα ευχάριστη-αν-όχι πολύ καλή Γουντι-Αλλενική ταινία (παρεμπιπτόντως ο σκηνοθέτης δεν είναι ο Γούντι αλλά αφήνει μια τέτοια επίγευση)

Ενδιαφέρουσα πλοκή με πολύ καλές ερμηνείες

Η ταινία απασχολείται με το κυνήγι του ανώφελου έρωτα. Κλασικό ερωτικό τρίγωνο, με πολλές αλλεπάλληλες διαστάσεις απρόσμενου, ξαφνικού και μοιραίου με σταθερότητα αγάπης και ελευθερίας. Όλα αυτά πάνω στην κρίση και την θέση του πλατωνικού ατελέσφορου έρωτα και της συμβατικής αγάπης.

The grass is always greener...

...where you water it.

Ατμοσφαιρική

Μία ωραία ερωτική ιστορία και μία ακόμα εκπληκτική, βαθειά ερμηνεία απο τον πάντα καλό Χόακιν Φίνιξ!

Φοινιξ στα καλύτερα του

Καταθλιψάρες και το γνωστό μοτίβο της ζωής: σε θέλει μία που δεν την θες, είσαι ερωτευμένος με άλλη, που όμως όλα στο κεφάλι της περιπλέκονται... Τι θα κάνεις ?

Χοακίν εξαιρετικός όπως πάντα. Ατμόσφαιρα εβραΪκής κουλτούρας καλή και τίποτε παραπάνω.

Ένα ερωτικό δράμα για την αμφιθυμία του έρωτα, για τη αφοσίωση στις σχέσεις και τα δίπολα

Όταν προβλήθηκε η ταινία στα φεστιβάλ των Καννών δικαίως απέσπασε διθυραμβικές κριτικές για τους πρωταγωνιστές της ταινίας και τις ερμηνείες του, τον αναλυτικό ψυχογραφικό φακό του σκηνοθέτη που εισβάλλει στο ερωτικό τρίγωνο που δημιουργείται και την ψυχοσύνθεση του πρωταγωνιστή αλλά και την αφήγηση για τα δίπολα, της έκστασης και της θλίψης, της ρουτίνας και της φυγής, της αφοσίωσης στις οικογενειακής σχέσεις και τα πρέπει της κοινωνίας και της διαφυγής από αυτά, τον εγκλωβισμό σε πολυχρονισμένες σχέσεις και την δυσκολία αλλαγής, την μανία με την αισιοδοξία που εμπεριέχει και την κατάθλιψη με την γλυκιά και νοσταλγική γεύση της. Οι όλες αντιθέσεις πέρα από τη σημειολογία (ξανθού-μελαχρινού, παράδοσης και οικογένειας και διαφυγής) υπογραμμίζονται υπό το φως της ψυχιατρικής διάγνωσης της διπολικής η οποία θα μπορούσε ως ένα δίπολο αφηγηματικής (όπως αρκετά άλλα που λειτουργούν στην ενλόγω ταινία) να προσφέρει πολλαπλές αφηγήσεις.

Όμορφη ιστορία αγαπης...

Εξαιρετικές ερμηνείες από τους πρωταγωνιστες, όμορφη πλοκή.... Αξίζει να την δεις..