«O φακός λέει αλήθεια 24 φορές το δευτερόλεπτο», έλεγε ο Ζαν Λικ-Γκοντάρ, για να έρθει ο Μπράιαν Ντε Πάλμα και να βροντοφωνάξει «όχι, ο φακός λέει ψέματα 24 φορές το δευτερόλεπτο». Και, κακά τα ψέματα – είδατε τι κάναμε εδώ;- όσοι ζούμε με τον βραχνά της σινεφιλίας, είναι γιατί κάποτε πιστέψαμε σε εκείνα τα αληθινά ψέματα της μεγάλης οθόνης.
Υπό αυτή την έννοια, η Πρωταπριλιά δεν είναι πια η γιορτή της κασκαρίκας και του χωρατού - τη σήμερον ημέρα πόσους βλέπετε να λένε «μυρίστε αυτό το λουλούδι» ή «λύθηκαν τα κορδόνια σου»; Είναι η γιορτή του σινεμά. Και αποφασίσαμε να τη γιορτάσουμε με μια συλλογή γεμάτη από μικρά και μεγάλα ψέματα.
Ξεκινάμε με τα Μυστικά και Ψέματα του Μάικ Λι, όπου τα ψέματα υπάρχουν στον τίτλο – duh, που λέτε κι εσείς οι νεολαίοι. Συνεχίζουμε με το Kόλπο της Νυφίτσας, τη μαύρη κωμωδία του καλού μας Χουάν Χοσέ Καμπανέλα (To Mυστικό στα Μάτια της), στην οποία πρωτοστατεί η απάτη, και με την αρμοστά τιτλοφορούμενη ρομαντική κομεντί Αυτά που Δεν Λέγονται, για εκείνα τα μικρά ψέματα που (μπορεί και να) χτίζουν τα θεμέλια μιας ερωτικής σχέσης.
Μιλώντας για θεμέλια, από τη συλλογή δεν θα μπορούσε να λείπει το Ghostwatch, αυτή η σπουδαία, άγνωστη βρετανική ταινία που έστησε εκείνα του found footage τρόμου, είδους που θέριεψε στα ‘00s. Η ταινία της Λέσλι Μάνινγκ ξεγέλασε χιλιάδες Βρετανούς τηλεθεατές, που πίστεψαν έντρομοι ότι παρακολουθούσαν μια αληθινή τηλεοπτική εκπομπή.
Στο γουντιαλενικό Scoop έχουμε έναν ταχυδακτυλουργό - σοβαρή υποψηφιότητα για επάγγελμα-μασκότ της Πρωταπριλιάς - κι έναν Βρετανό αριστοκράτη που ψεύδεται για το ποιόν του, αλλά έχει τη μορφή του Χιου Τζάκμαν, οπότε δεν απορείς με την Σκάρλετ Γιόχανσον, που μπαίνει στον πειρασμό να τον πιστέψει.
Αλλάζοντας στιλ, ρυθμό και διαθέσεις, στο Δυο Μέρες, Μια Νύχτα οι αδερφοί Νταρντέν και η Μαριόν Κοτιγιάρ μάς θυμίζουν ότι το μεγαλύτερο ψέμα της εργοδοσίας προς τους εργαζομένους εντοπίζεται στην ψευδαίσθηση του δικαιώματος της επιλογής. Στον arthouse θησαυρό Όπως Κυλάει το Ποτάμι, ένας απρόσμενος αφηγηματικός ελιγμός μετατρέπει το procedural που παρακολουθούσαμε ως εκείνη τη στιγμή σε μια καθηλωτική πραγματεία για την πάντα διαφεύγουσα φύση της αλήθειας, που παραπέμπει στις μεγάλες δόξες του Καναδού Ατόμ Εγκογιάν.
Tέλος, το ντοκιμαντέρ Mυστικός Πράκτορας, που ενέπνευσε την επιτυχημένη σειρά A Man on the Inside κι έφτασε ως τα Όσκαρ, ξεκινά ως παράδοξη ιστορία κατασκοπείας σε γηροκομείο, για να καταλήξει μια γλυκόπικρη ματιά στην τρίτη ηλικία.
