Αλλά πέρα από αυτό, είναι και μια σειρά για το τι συμβαίνει όταν δύο άνθρωποι που νόμιζαν ότι γνωρίζουν τα πάντα ο ένας για τον άλλον αρχίζουν να ανακαλύπτουν άγνωστες εκδοχές του εαυτού τους. Καλό το σεξ, αλλά κι αυτό συναρπαστικό είναι.

Η γερμανική σειρά χτίζει μια δική της ρομαντική μελαγχολία πάνω στην ιδέα των σχέσεων, μένοντας μακριά από την κλασική ρομαντική κομεντί της αγγλόφωνης παράδοσης ή την ερωτική δραμεντί του γαλλικού σινεμά. Αντιθέτως είναι μια σειρά γεμάτη πειράματα, με τη σεξουαλικότητα ως πεδίο ανάλυσης, εξερεύνησης του αυτοπροσδιορισμού και της προσωπικής ελευθερίας.

Και, ΟΚ, υπάρχει και το σεξ.

Στη σειρά, η Φρέντι και ο Ζένο είναι αυτό που θα αποκαλούσαμε «νεανικός έρωτας». Ύστερα από 15 χρόνια μαζί, η φαρμακοποιός και ο συντηρητής έργων τέχνης, λίγο πριν κλείσουν τα 30, εξακολουθούν να βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος – ακόμη και στο κρεβάτι. Γι’ αυτό και ο Ζένο αιφνιδιάζεται από την παράξενη πρόταση της Φρέντι: για 30 ημέρες, και οι δύο θα μπορούν να κάνουν σεξ με όποιον ή όποια θέλουν.

Ο Ζένο δεν καταλαβαίνει ακριβώς από πού προκύπτει αυτή η επιθυμία, όμως συμφωνεί χωρίς ιδιαίτερο ενθουσιασμό. Ειρωνικά, το πρώτο ραντεβού της Φρέντι με τον πρώην καθηγητή της καταλήγει σε καταστροφή, ενώ ο Ζένο εξερευνά νέα σεξουαλικά εδάφη μέσα από ένα απρόσμενο τρίο με το ζευγάρι της διπλανής πόρτας.

Κάθε φορά που η Φρέντι και ο Ζένο συναντιούνται μετά από αμήχανα ραντεβού και παράλογες σεξουαλικές περιπέτειες, αντιμετωπίζουν με καχυποψία τις «επιτυχίες» και τις πικάντικες ιστορίες ο ένας του άλλου. Την ίδια στιγμή, τυχαίες συναντήσεις ανάμεσά τους γεννούν στιγμές τρυφερότητας.

Τι θα συμβεί, λοιπόν, την 31η μέρα; Θα τους φέρει πιο κοντά αυτή η συναισθηματική διαδρομή ανάμεσα στον ενθουσιασμό και την απογοήτευση, τη διέγερση και την απόγνωση; Ή μήπως το πείραμα αποδειχθεί υπερβολικά απαιτητικό για τη σχέση τους;

«ΓΙΑ ΕΜΑΣ, Η ΣΕΙΡΑ ΑΦΟΡΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ»

«Ποιος είμαι όταν βρίσκομαι με έναν άγνωστο με τον οποίο μόλις έχω ανταλλάξει λίγες κουβέντες; Ή με κάποιον πολύ νεότερο, όπου εγώ είμαι ο πιο έμπειρος; Ή με...;», αναρωτιούνται οι σκηνοθέτες της σειράς, Μπαρτός Γκρουντζιέτσκι και Πία Χέλενταλ.
 

Και εξηγούν την προσέγγισή τους στη συγκεκριμένη ιδέα: «Σε έναν κόσμο που μοιάζει να είναι γεμάτος πιθανούς συντρόφους, υπάρχει ο πειρασμός να δοκιμάσεις τα πάντα με όλους, έστω μία φορά. Η Φρέντι και ο Ζένο είναι ένα ζευγάρι που βρίσκεται μαζί εδώ και 15 χρόνια και που, μέσα από τη σχέση του, επιχειρεί να εξερευνήσει αυτή τη λαχτάρα για 30 ημέρες. Συναντούν διαφορετικούς ανθρώπους με διαφορετικά σχέδια ζωής και κινούνται ανάμεσα σε κάθε είδους κοινωνικά περιβάλλοντα.
 

Βυθίζονται σε περιπέτειες που τους αγγίζουν με απρόσμενους τρόπους και γνωρίζουν ανθρώπους που δοκιμάζουν την αφέλειά τους, τους εκπλήσσουν ή ακόμη και τους προσβάλλουν. Ζουν στιγμές κατά τις οποίες εξευτελίζονται στην προσπάθειά τους να ευχαριστήσουν τους άλλους, εξαπατούν τον εαυτό τους ώστε να νιώθουν ηθικά ανώτεροι, γίνονται ζηλόφθονοι ή προσπαθούν απελπισμένα να ξεφύγουν από τον ίδιο τους τον εαυτό», εξηγούν.
 

Για το σκηνοθετικό δίδυμο, οι «30 Μέρες Κάψας» παρατηρούν όλες αυτές τις ανθρώπινες αντιφάσεις χωρίς να τις κρίνουν, αφηγούμενες την ιστορία ενός ζευγαριού που άθελά του μεγαλώνει προς διαφορετικές κατευθύνσεις – ή και που ίσως, να έχει ήδη απομακρυνθεί εδώ και καιρό χωρίς να το παραδέχεται.
 

«Για εμάς, η σειρά αφορά διαφορετικές αντιλήψεις για τη ζωή και τα όριά τους. Η Φρέντι και ο Ζένο είναι ένα ετεροκανονικό ζευγάρι που έχει υιοθετήσει χωρίς δεύτερη σκέψη τις βασικές αρχές μιας μονογαμικής σχέσης», τονίζουν.

«Με φόντο ένα μέλλον που πλησιάζει και περιλαμβάνει γάμο και παιδιά, προσπαθούν να επαναπροσδιορίσουν τα όρια της σχέσης τους. Ξανά και ξανά προκύπτει το ερώτημα: μπορεί η επιθυμία για ελευθερία να συμβιβαστεί με την ανάγκη για ασφάλεια; Τι επικρατεί τελικά; Η έλξη του αγνώστου; Το παιχνίδι; Οι κοινωνικές νόρμες που έχουμε εσωτερικεύσει; Ο φόβος της αλλαγής και της μοναξιάς; Μπορείς να εξελιχθείς χωρίς να αλλάξει η σχέση σου;», αναρωτιούνται.

«Αυτό ακριβώς συμβαίνει στη Φρέντι και τον Ζένο μέσα από τις συναντήσεις τους: δεν γνωρίζουν μόνο έναν άλλον άνθρωπο, αλλά πάνω απ’ όλα μια νέα εκδοχή του εαυτού τους».

ΓΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΣΚΗΝΕΣ ΣΕΞ

«Οι ανοιχτές σχέσεις, η πολυσυντροφικότητα και παρόμοια μοντέλα είναι πλέον σχεδόν μέρος του mainstream. Η Φρέντι και ο Ζένο, όμως, είναι ένα ετεροκανονικό ζευγάρι που έχει υιοθετήσει χωρίς αμφισβήτηση τους κανόνες της μονογαμικής σχέσης», τονίζει η Πία Χέλενταλ.

«Η σειρά ξεκινά τη στιγμή που η Φρέντι αναρωτιέται αν υπάρχουν άλλοι τρόποι να ζήσει, ενώ μπροστά της διαγράφεται ένα παραδοσιακό μέλλον με γάμο και παιδιά. Αλλά το άνοιγμα προς άλλους ανθρώπους φέρνει στην επιφάνεια πράγματα για τα οποία δεν έχουν μάθει να επικοινωνούν μεταξύ τους. Κι αυτό δημιουργεί προβλήματα».

«Ήθελα να αφηγηθώ αυτή την ιστορία μέσα από ένα ζευγάρι που δεν προέρχεται από κάποια ιδιαίτερα “προοδευτική” ή “woke” φούσκα και δεν ξεχωρίζει επειδή κάνει κάτι ακραίο. Το αντίθετο: προέρχεται από τον πυρήνα της κοινωνίας», αναφέρει ο Μπαρτός Γκρουντζιέτσκι.

«Δεν είναι ένα ζευγάρι που ζει μια θυελλώδη σχέση με φωνές και σπασμένα πιάτα. Είναι μια σχέση γεμάτη αγάπη, φροντίδα και τρυφερότητα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η επιθυμία τους να συμμετάσχουν σε ένα πείραμα διάρκειας 30 ημερών μού φαίνεται πολύ πιο αληθινή, πιο προσιτή και, επομένως, πιο συγκινητική. Γιατί, στην πραγματικότητα, μια τέτοια κρυφή επιθυμία υπάρχει σε πολλούς ανθρώπους».

Πώς ήταν όμως το γύρισμα στις σκηνές σεξ που διανθίζουν το σύνολο του έργου; Για τον Γκρουντζιέτσκι ειδικά, ήταν κάτι δύσκολο μιας και γενικότερα, βρίσκει τις σκηνές σεξ μάλλον απογοητευτικές, όπως παραδέχεται.

«Είτε με κάνουν να νιώθω άβολα επειδή αναγνωρίζω το κλισέ και την εξιδανίκευση του σεξ, είτε διακρίνω το εύκολο τέχνασμα της γρήγορης δημιουργίας οικειότητας ανάμεσα σε δύο χαρακτήρες που στην πραγματικότητα δεν ταιριάζουν μεταξύ τους. Γι’ αυτό αποτέλεσε μεγάλη πρόκληση τόσο στο γράψιμο όσο και στη σκηνοθεσία αυτών των σκηνών. Από την αρχή ήταν σαφές για μένα ότι θα λειτουργούσαν μόνο αν τις προσεγγίζαμε με τη μέγιστη δυνατή αίσθηση ρεαλισμού», ξεκαθαρίζει.

«Προσεγγίσαμε αυτές τις σκηνές όπως οποιαδήποτε άλλη σκηνή. Ποιος είναι ο πυρήνας της; Ποιο είναι το υποκείμενο νόημα; Τι θέλει ο κάθε χαρακτήρας από τον άλλον; Με βάση αυτά τα ερωτήματα, σχεδιάζαμε το περιβάλλον, το κάδρο και την ατμόσφαιρα», συμπληρώνει η Χέλενταλ.

Τελικά όμως, ακόμα πιο πολύ κι από το ίδιο το σεξ, η ουσία βρίσκεται στο τι είναι αυτό που θέλει στα αλήθεια να πει σε βάθος η σειρά. «Αφορά το να μεγαλώνεις μαζί με κάποιον αλλά και το να απομακρύνεσαι από αυτόν. Αφορά την επιθυμία να επανεφεύρεις τον εαυτό σου», προτείνει η Χέλενταλ.

«Στην ουσία, η πρόταση της Φρέντι για τις 30 ημέρες δεν είναι τίποτε άλλο από την επιθυμία να βιώσει τον εαυτό της διαφορετικά απ’ ό,τι μέσα στη σχέση της με τον Ζένο. Ποια άλλη θα μπορούσα να είμαι; Τι μπορεί να μου προσφέρει κάποιος άλλος; Έχω την αίσθηση ότι ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζουμε σήμερα την αγάπη επηρεάζεται έντονα από τον καπιταλισμό. Οι σχέσεις μας έχουν αλλάξει», συνεχίζει.

«Σήμερα, όταν επιλέγουμε σύντροφο μέσα από αμέτρητες επιλογές, συχνά περιμένουμε από έναν άνθρωπο να είναι τα πάντα: αδελφή ψυχή, καλύτερος φίλος, συνεργάτης, εραστής, συνένοχος και πολλά ακόμη. Ένας άνθρωπος για τα πάντα. Αυτό μου φαίνεται μια παράλογη απαίτηση από έναν άνθρωπο», παραδέχεται.

Ή όπως λέει κι η Φρέντι στον Ζένο κάποια στιγμή, δημιουργώντας μια αβεβαιότητα στον πυρήνα της σχέσης τους: «Δεν μπορώ να είμαι τα πάντα για σένα κάθε στιγμή!». Το να ανακαλύψεις τι μπορείς τελικά να είσαι, και υπό ποιους όρους, μπορεί να είναι πιο δύσκολα διαχειρίσιμο – ακόμα κι από μια ανοιχτή σχέση 30 ημερών.juyh7ij