Playtime

Nigdy wcześniej Chaos nie był tak chic!

Niekwestionowane magnum opus Tatiego. Diament!

I kiedy "cywilizacja" pożera kulturę

Tati zmarł w roku, w którym się urodziłem. Ten film zwiastuje nadejście hipernowoczesnej cywilizacji, która nie będzie mi się podobać, tak jak wielu innym, i wiele razy zadamy sobie pytanie dlaczego. Ogromne bezduszne budynki, które wymazują ludzką obecność. Architektura, która dusi ludzką kreatywność. Wszystko jednolite, stereotypowe i powtarzalne. Nadkonsumpcja, masowa turystyka bez żadnej chęci odkrywania i ludzie, którzy się bawią, nie bawiąc się. Film pełen gagów( zajęło mi trochę czasu, zanim zrozumiałem ten termin) w którym chyba trzeba z etnograficzną nabożnością bardzo uważnie obserwować każdy szczegół..ruchy przedmioty, żeby zrozumieć..jeśli w końcu zrozumiesz ten chaos. Arcydzieło, choć bardzo trudno skupić się na ekranie, żeby oglądać je z pełną koncentracją

Dalej nic nie rozumiem. Najgorsze dla mnie w komediach nie jest to, że nie bawią mnie żarty. Najgorsze dla mnie jest to, że nawet nie rozumiem, gdzie jest żart... czekam na niego, czekam, czekam, żeby się zaśmiać, żart przeszedł mi przed nosem, poszedł, przyszedł następny, nawet ich nie rozpoznaję. Jak to możliwe? Oglądając tę trylogię, mam wrażenie, jakby to napisali i zapomnieli włożyć do środka żarty. nic nie rozumiem.

Nic nie zrozumiałem

Godzina oglądania na marne. Wyłączyłem.

Pięć gwiazdek to za mało dla tego filmu. Ogromne filmowe osiągnięcie. Wystarczy dać się ponieść jego rytmowi.

Nowatorski film z donośnym przesłaniem społecznym

Bez dialogów, bez zbliżeń, z niesamowitą choreografią tłumu i podziwu godnym wykorzystaniem budynków i przestrzeni, Tati wznosi swoją sztukę na wyżyny w tym arcydziele - reżyserskim wyczynie. Zaprasza nas, żebyśmy spojrzeli na "szerszy obraz" złożonej i stresującej codzienności współczesnego człowieka w futurystycznych metropoliach świata, z labiryntami bezosobowych budynków, chaosem ruchu na ulicach, najazdem turystów, utowarowieniem wszystkiego...

Arcydzieło nad arcydziełami!

Nigdy w życiu nie spodziewałem się, że przekonam się, że może istnieć taki sposób ukazania współczesnego społeczeństwa i taki talent reżyserski! Odjechany film!

Arcydzieło

Jedno z najbardziej wyjątkowych arcydzieł światowego kina i niezwykle przyjemne w odbiorze. Dla większej przyjemności lepiej obejrzeć je w kinie albo w domu na dużym ekranie. Film jest pomyślany do projekcji na dużym ekranie, bo składa się wyłącznie z planów ogólnych (establish shots).

ARCYDZIEŁO !!!

ARCYDZIEŁO

Co za smutek, że pięćdziesiąt pięć lat później to niesamowite dzieło wydaje się młodszym głupotą. Jakby wiedział....

Głupota