Céline Sciamma

Film, który obejrzało w szkole ponad 46 tysięcy francuskich uczniów, podczas gdy konserwatyści wzywali do strajków. Zanim Céline Sciamma nakręciła „Portret kobiety w ogniu”, opowiedziała historię dziesięciolatki, która przedstawia się dzieciakom z nowego podwórka jako chłopiec. — Dziesięciolatka przeprowadza się z rodzicami i młodszą siostrą na przedmieścia Paryża. Próbuje zaprzyjaźnić się z jedyną dziewczynką w paczce samych chłopaków. Ta patrzy na krótko ostrzyżoną głowę, ubranie i sposób bycia – i bierze ją za chłopca. Tak będzie łatwiej. Reszcie też przedstawia się jako chłopak. — Nagroda Teddy | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie (Berlinale) | 2011

Céline Sciamma („Portret kobiety w ogniu”) uchyla drzwi do świata dziewczyństwa. Cztery dziewczyny w hotelowym pokoju śpiewają każde słowo piosenki Rihanny „Diamonds”. Reżyserka każdą z nich znalazła na ulicach Paryża i żadna wcześniej nie grała. Życie może poczekać, aż się skończy piosenka. — Szesnastoletnia Marieme opiekuje się młodszą siostrą na blokowisku pod Paryżem. Właśnie usłyszała, że zamiast liceum czeka ją zawodówka. W domu rządzi starszy brat, bo matka pracuje od rana do nocy. Trzy dziewczyny z osiedla proponują jej wypad do miasta. Najpierw odmawia. Po chwili zmienia zdanie. — Nominacja - nagroda dla najbardziej obiecującej aktorki (Karidja Touré) | Nagrody Cezara (Cezary) | 2015 Nominacja – Najlepsza reżyseria | Nagrody Cezara (Cezary) | 2015 Nominacja do Nagrody Lux | Nagroda LUX | 2014