Jia Zhangke

Cztery prawdziwe historie wprost z wiadomości: górnik, mężczyzna z pistoletem, recepcjonistka w spa, chłopak pracujący na taśmie. Za scenariusz Jia Zhangke dostał nagrodę w Cannes w 2013 roku. Chiny wyznaczyły filmowi datę premiery, ale nigdy się ona nie wydarzyła – zatrzymała ją cenzura. — Chiny, prowincja Shanxi. Dahai od lat powtarza każdemu, kto chce słuchać, że władze wsi sprzedały kopalnię i zatrzymały pieniądze. W trzech innych prowincjach trzy inne osoby dochodzą do podobnych wniosków: robotnik wracający na Nowy Rok do domu, recepcjonistka w spa, chłopak przenoszący się z fabryki do fabryki. Czterech ludzi, cztery prowincje i jeden gospodarczy gigant. — Najlepszy scenariusz | Festiwal Filmowy w Cannes | 2013 Nominacja – Najlepszy film międzynarodowy | Nagrody Independent Spirit | 2014

Jia Zhangke pożyczył od Roberta Bressona nie tylko tytuł. Swój debiut nakręcił w podziemiu, całkowicie poza chińskim systemem. Kieszonkowiec patrzy, jak wszyscy jego znajomi ruszają dalej ze swoim życiem. A on wciąż kradnie. — Fenyang, 1997 rok. Xiao Wu wciąż jest kieszonkowcem, podczas gdy jego dawni wspólnicy porzucili ulicę i zaczęli robić interesy. Nikt nie zabrał go ze sobą. Samotny, spędza wieczory z hostessą z baru karaoke. W mieście trwa policyjna kampania przeciwko przestępczości, a jemu coraz trudniej pozostać niezauważonym. — Nagroda NETPAC | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie (Berlinale) | 1998 Nagroda Wolfganga Staudte | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie (Berlinale) | 1998 Nagroda Dragons and Tigers | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Vancouver | 1998

Przy dźwiękach „Go West” Pet Shop Boys reżyser Jia Zhangke obserwuje, jak dekadę za dekadą globalizacja zmienia Chiny. Część z roku 1999 kręci kamerą z tamtego roku – później kadr robi się coraz szerszy i dystans rośnie także między bohaterami. W roku 2025 ojciec i syn nie mają już wspólnego języka. — Chiński Nowy Rok, 1999. Tao tańczy na rynku, a dwaj mężczyźni chcą się z nią ożenić. Pierwszy, Liangzi, pracuje pod ziemią. Drugi, Zhang, właśnie kupił kopalnię, w której pracuje Liangzi. Tao wybiera jednego z nich. Do ich historii wracamy w 2014 roku i jeszcze raz w 2025, kiedy jej syn dorasta w Australii. — Nagroda Publiczności | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Sebastián | 2015