Márta Mészáros

Legendarny, feministyczny film Márty Mészáros o kobiecie walczącej z systemem opresji patriarchalnej w komunistycznych Węgrzech. To pierwszy kolorowy film reżyserki i pierwszy z Janem Nowickim w obsadzie. Finałowa scena pokazuje prawdziwy poród ciężarnej podczas zdjęć aktorki, Lili Monori. — Bezkompromisowa Juli zatrudnia się w cegielni. Ma małego syna, który mieszka u jej rodziców na wsi. Brygadzista János niemal od razu oświadcza się jej, a o synu dowiaduje się dopiero później. Kiedy zachodzi z nim w ciążę i wbrew jego zakazowi mówi o dziecku jego rodzinie, János nie potrafi jej tego wybaczyć. — Nagroda FIPRESCI | Festiwal Filmowy w Cannes | 1977 Nagroda OCIC - Rekomendacja | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie (Berlinale) | 1977

W roku 1975 po raz pierwszy Złoty Niedźwiedź w Berlinie powędrował w ręce kobiety. Była to Márta Mészáros, węgierska reżyserka związana z Polską. Znakomita Katalin Berek w historii o pragnieniu macierzyństwa. Ciężko rozstrzygnąć, kto tu kogo przygarnia. — Kata mieszka sama w małym węgierskim miasteczku i pracuje w fabryce. Chce mieć dziecko – w przeciwieństwie do żonatego mężczyzny, z którym się spotyka. Niedaleko jej domu stoi państwowy dom poprawczy; jedna z wychowanek, Anna, pyta, czy mogłaby spotykać się u Katy ze swoim chłopakiem. Kata się zgadza i wkrótce coraz częściej zaczyna patrzeć na dom dziecka. — Złoty Niedźwiedź | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie (Berlinale) | 1975 Nagroda Interfilm | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie (Berlinale) | 1975

Márta Mészáros opiera się tu na własnej biografii. Dziewczyna wraca w 1947 roku ze Związku Radzieckiego do Budapesztu bez rodziców. Państwo daje dziewczynie wszystko i czeka na wdzięczność. Nie dostanie jej. W podwójnej roli Jan Nowicki, prywatnie partner reżyserki. — Nastoletnia Juli właśnie wróciła ze Związku Radzieckiego. Ojca zabrały tam stalinowskie czystki, matka umarła. Przyjmuje ją Magda, dawna znajoma rodziny, która zrobiła karierę w nowym porządku. Zapewnia jej dobre mieszkanie i wygodne życie. Juli całe popołudnia siedzi w kinie. — Wielka Nagroda Jury | Festiwal Filmowy w Cannes | 1984