Mia Hansen-Løve

Głośniej! Scenariusz o francuskiej scenie muzyki elektronicznej Mia Hansen-Løve napisała razem z bratem, DJ-em, na którym oparta jest główna postać. Daft Punk sprzedali jej muzykę za najniższą stawkę, a reszta zespołów poszła w ich ślady. Pokolenie nie przestaje tańczyć, nawet kiedy muzyka ucichnie. — W Paryżu w latach dziewięćdziesiątych francuski house dopiero się rozkręca. Paul jest nastolatkiem z torbą płyt, który gra swoje pierwsze sety w piwnicach. Razem z najlepszym przyjacielem zakłada duet Cheers i niemal od razu znajduje publiczność. Noce robią się coraz dłuższe. — Selekcja Oficjalna | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Sebastián | 2014

Ojciec nie może już czytać, choć całe życie przeżył wśród książek. Léa Seydoux („Życie Adeli”) gra jego córkę, która akurat teraz się zakochała. W filmie Mii Hansen-Løve żal i szczęście przychodzą w tym samym tygodniu. Nie można ich przecież zaplanować. — Sandra sama wychowuje małe dziecko i opiekuje się starszym ojcem. Georg żyje wśród książek, których nie może już czytać, traci też wzrok i mowę. Córka i była żona szukają mu miejsca w domu opieki i przestrzeni, gdzie mogłyby się podziać jego książki. Sandra w parku wpada na Clémenta, dawnego przyjaciela swojego zmarłego męża. — Nagroda Europa Cinemas | Festiwal Filmowy w Cannes | 2022 Selekcja oficjalna - Directors' Fortnight | Festiwal Filmowy w Cannes | 2022 Nominacja – Najlepsza aktorka europejska (Léa Seydoux) | Europejskie Nagrody Filmowe | 2022

Na Fårö Ingmar Bergman napisał i nakręcił wiele swoich filmów. Mia Hansen-Løve przywiozła tam Vicky Krieps i Tima Rotha, a Mia Wasikowska i Anders Danielsen Lie zagrali w filmie, który dopiero powstaje w czyjejś głowie. Powoli jedna historia przesiąka na drugą. — Chris i Tony są małżeństwem filmowców. Na lato wynajmują dom na Fårö, gdzie mieszkał i pracował Ingmar Bergman. Tony pisze bez trudu i ma tu publiczność, która na niego czeka. Chris nie umie zacząć scenariusza. Ucieka z pokazu filmu i objeżdża wyspę z młodym Szwedem ze szkoły filmowej. — Selekcja Oficjalna | Festiwal Filmowy w Cannes | 2021

Srebrny Niedźwiedź w Berlinie za reżyserię dla Mii Hansen-Løve („Wyspa Bergmana”). Isabelle Huppert gra paryską nauczycielkę filozofii, która uwielbia uczyć myślenia. Traci po kolei wszystko, na czym opierała swoje życie – w końcu zostaje jej tylko wolność. — Nathalie od lat uczy filozofii w paryskim liceum. Przy kolacji jej mąż oznajmia, że wyprowadza się do innej kobiety. Wydawnictwo traci zainteresowanie jej książkami. Umiera jej także matka, a w spadku zostawia starego czarnego kota o imieniu Pandora. Dawny uczeń mieszka w górach, w komunie młodych anarchistów. Nathalie jedzie się z nim zobaczyć. — Najlepsza reżyseria | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie (Berlinale) | 2016