Joel & Ethan Coen

Zaczyna się w jidysz, sto lat przed główną akcją. Złośliwe duchy, spiski nie do udowodnienia i czarny humor, jaki jest specjalnością braci Coen („To nie jest kraj dla starych ludzi”). Wykładowca pyta trzech rabinów, dlaczego nieszczęścia przytrafiają się właśnie jemu. — Przedmieścia Minneapolis, rok 1967. Życie wykładowcy fizyki, Larry'ego Gopnika, rozpada się na wszystkich frontach. Żona chce rozwodu, bezrobotny brat wprowadził się do jego domu, a ktoś wysyła o nim anonimy do komisji na uniwersytecie. Larry szuka rady u rabina. U drugiego rabina. U trzeciego. — Nominacja – Najlepszy film | Oscary | 2010 Nominacja – Najlepszy scenariusz oryginalny | Oscary | 2010 Nominacja – Najlepszy aktor w musicalu lub komedii (Michael Stuhlbarg) | Złote Globy | 2010 Nominacja – Najlepszy scenariusz oryginalny | BAFTA | 2010 Najlepsze zdjęcia | Nagrody Independent Spirit | 2010 Nagroda Roberta Altmana | Nagrody Independent Spirit | 2010

Zanim za „Odyseję” wziął się Nolan, zainspirowała braci Coen, mimo że jej wcześniej nie czytali. Trzej skazańcy (George Clooney, John Turturro, Tim Blake Nelson) uciekają z więziennej brygady w Missisipi i ruszają po skarb. Droga przypomina tę Odysa: są syreny, jednooki sprzedawca Biblii i śpiew. — Missisipi, lato 1937 roku. Trzech mężczyzn w kajdanach schodzi z więziennej brygady. Everett obiecał pozostałym fortunę zakopaną w dolinie, którą za cztery dni zaleje woda. W drodze spotykają ekscentryków, demagogów, muzyków i zatrzymują się przy rozgłośni radiowej, gdzie śpiewają za pieniądze. — Nominacja – Najlepszy scenariusz adaptowany | Oscary | 2001 Nominacja – Najlepsze zdjęcia | Oscary | 2001 Najlepszy aktor w musicalu lub komedii (George Clooney) | Złote Globy | 2001 Nominacja – Najlepszy film musicalowy lub komediowy | Złote Globy | 2001 Nominacja – Najlepszy scenariusz oryginalny | BAFTA | 2001 Nominacja – Nagroda Screen International | Europejskie Nagrody Filmowe | 2000 Selekcja Oficjalna | Festiwal Filmowy w Cannes | 2000

Pierwszy film zarówno Joela i Ethana Coenów, jak i Frances McDormand („Nomadland”). Ten teksański kryminał w stylu neo-noir jest rzeczywiście prosty, ale nie brakuje mu coenowskiego sznytu i zabawy. Gęsta i zabawna komedia pomyłek, w której wszystko idzie nie tak. — Właściciel przydrożnego baru w Teksasie, Marty, dowiaduje się od wynajętego detektywa, że jego żona sypia z jednym z pracujących u niego barmanów. Detektyw przywozi zdjęcia z motelu. Marty oferuje mu dziesięć tysięcy dolarów za zabicie obojga. — Grand Prix Jury | Festiwal Filmowy Sundance | 1985 Najlepsza reżyseria | Nagrody Independent Spirit | 1986 Najlepszy aktor pierwszoplanowy (M. Emmet Walsh) | Nagrody Independent Spirit | 1986

Grand Prix w Cannes dla filmu braci Coen o folkowym muzyku, w którym kluczową postacią jest rudy kociak. Oscar Isaac nie tylko gra, ale i śpiewa – na żywo, na planie. Tydzień z życia człowieka, któremu nie brakuje talentu – a i tak niewiele z tego mu przychodzi. — Greenwich Village, zima 1961 roku. Llewyn Davis nagrał płytę, której nikt nie kupuje. Nie ma nawet własnego łóżka, więc sypia po kanapach znajomych, ale powoli wyczerpuje się ich gościnność. Rudy kot sąsiadów wymyka mu się na klatkę i przepada. Jean, żona innego piosenkarza, mówi mu, że jest z nim w ciąży. — Nominacja – Najlepsze zdjęcia | Oscary | 2014 Nominacja – Najlepszy dźwięk | Oscary | 2014 Wielka Nagroda Jury | Festiwal Filmowy w Cannes | 2013 Nominacja – Najlepszy film musicalowy lub komediowy | Złote Globy | 2014 Nominacja – Najlepszy aktor w musicalu lub komedii (Oscar Isaac) | Złote Globy | 2014 Nominacja – Najlepsza piosenka oryginalna | Złote Globy | 2014

George Clooney, Brad Pitt, Frances McDormand, John Malkovich i Tilda Swinton w filmie braci Coen. Oni sami określają swoich bohaterów per „idioci”. Komedia szpiegowska o ludziach absolutnie pewnych, że wszystko wiedzą. O niczym nie mają pojęcia i nie uczą się absolutnie niczego. — Analityk CIA rezygnuje z pracy i siada do pisania książki. Jego żona w tajemnicy szykuje rozwód, więc kopiuje jego dokumenty dla adwokata. Płyta z danymi ląduje na podłodze w szatni siłowni. Znajduje ją dwoje trenerów i uznaje, że w rękach mają tajemnice państwowe. Dzwonią po pieniądze, ale analityk ich wyśmiewa. Dlatego próbują sprzedać płytę w ambasadzie Rosji. — Nominacja – Najlepszy film musicalowy lub komediowy | Złote Globy | 2009 Nominacja – Najlepsza aktorka w musicalu lub komedii (Frances McDormand) | Złote Globy | 2009