Męskość dzisiaj

Nagroda za reżyserię w Cannes dla braci Dardenne, czołowych twórców kina społecznego. Trzynastolatek i fanatyzm religijny. Nie ma tu wybaczania win, nie ma wytłumaczenia czy potępienia. Jest chłopiec, którego nie spisuje się na straty. — Trzynastoletni Ahmed mieszka w Belgii. Pod wpływem lokalnego imama zaczyna fanatycznie interpretować Koran. Imam wytłumaczył mu, że jego nauczycielka Inès jest apostatką, a Ahmed przestał już cokolwiek podawać w wątpliwość. Próbuje ją zabić i nie udaje mu się. Trafia do ośrodka dla nieletnich. — Najlepsza reżyseria | Festiwal Filmowy w Cannes | 2019 Nominacja – Najlepszy film zagraniczny | Nagrody Cezara (Cezary) | 2020

Connell i Marianne działają na siebie jak magnes – wciąż się przyciągają i odpychają. Adaptacja książki Sally Rooney zrobiła gwiazdy z Paula Mescala i Daisy Edgar-Jones, stając się popkulturowym fenomenem. Ani ona, ani on nie mogą wykrztusić tego jednego zdania, które mogłoby coś naprawić. — Małe miasteczko na zachodzie Irlandii. Nastoletni Connell gra w piłkę i jest bardzo lubiany. Jego rówieśnica, Marianne, nie ma przyjaciół i raczej nie chce ich mieć. Zaczyna między nimi iskrzyć. Zawierają pakt, że w szkole nikt nie dowie się o ich relacji. Układ między nimi ciągnie się latami, przez Dublin i związki z innymi. Przez cały ten czas mają problem z tym, żeby go określić.

Każdy zasługuje na próbę odkupienia, ale nikt nie mówił, że przyjdzie ono łatwo. Stephen Graham gra człowieka zniszczonego przez alkohol, do którego wraca wszystko, przed czym uciekał. Reżyser Shane Meadows rozprawia się tutaj ze swoimi osobistymi traumami. Zamiast zemsty nakręcił ten serial. — Joseph znów pije. Jego syn wyjeżdża z matką do Australii. Po tym wydarzeniu już nic nie trzyma go w ryzach. Pod wpływem impulsu decyduje się udać się do miasteczka, które opuścił jako dziecko. Mieszka tam jego siostra, z którą nie rozmawiał od lat.

Norweski psychologiczny thriller z domieszką czarnej komedii, potrójnie nagrodzony na Canneseries 2025. Tom za dnia prowadzi sklep odzieżowy matki, w nocy zatruwa Internet swoją mizoginią. Gdy zostaje zdemaskowany, ucieka w kobiece ubrania i imię Berit, które w Norwegii nosi też sam serial. — Za dnia Tom wiedzie normalne życie, a od lat nocami trolluje w sieci: głównie feministki, a w szczególności jedną znaną komiczkę. Ta załamuje się na scenie i czyta z niej jego wiadomości na głos. Po tym wypływa jego nazwisko. Musi teraz żyć wśród ludzi, którzy słyszeli wszystko, co napisał.

Film, który obejrzało w szkole ponad 46 tysięcy francuskich uczniów, podczas gdy konserwatyści wzywali do strajków. Zanim Céline Sciamma nakręciła „Portret kobiety w ogniu”, opowiedziała historię dziesięciolatki, która przedstawia się dzieciakom z nowego podwórka jako chłopiec. — Dziesięciolatka przeprowadza się z rodzicami i młodszą siostrą na przedmieścia Paryża. Próbuje zaprzyjaźnić się z jedyną dziewczynką w paczce samych chłopaków. Ta patrzy na krótko ostrzyżoną głowę, ubranie i sposób bycia – i bierze ją za chłopca. Tak będzie łatwiej. Reszcie też przedstawia się jako chłopak. — Nagroda Teddy | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie (Berlinale) | 2011

Lśniące cekiny wśród kurzu rodeo. Kowboj szyje kostiumy dla kobiety, która prowadzi ogromną ciężarówkę. Gabriel Mascaro („Błękitny szlak”) jeździł z brazylijskim wędrownym rodeo, a film z Wenecji przywiózł Nagrodę Specjalną Jury sekcji Orizzonti. Pełen erotycznej energii obraz łączy siłę i lirykę. — Kowboj Iremar pracuje przy vaquejadzie, wędrownym rodeo w Brazylii. Naciera kredą ogony byków, żeby jeźdźcy mogli łatwiej za nie chwycić i powalić zwierzę na piach. Mieszka w ciężarówce z Galegą, która tańczy w nocnych klubach, i Cacą, jej dorastającą córką. Wieczorami Iremar siada do maszyny i szyje kobiecie kostiumy. — Specjalna Nagroda Jury | Festiwal Filmowy w Wenecji | 2015 Nagroda Platforma – Wyróżnienie Honorowe | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Toronto | 2015 Nominacja – Nagroda Platforma | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Toronto | 2015

Emin Alper pokazał ten pełnokrwisty thriller w Cannes, w sekcji Un Certain Regard. Młody prokurator trafia do anatolijskiego miasteczka, gdzie brak wody rozpala konflikty i korupcję. Trochę kryminał, trochę polityka i mnóstwo kontrowersji. Turcja zażądała od twórców zwrotu publicznych pieniędzy. — Świeżo mianowany prokurator Emre ląduje w miasteczku w tureckiej Anatolii. Burmistrz chce dalej wiercić w poszukiwaniu wody mimo powstających zapadlisk, a lokalny dziennikarz robi z tego aferę. Na biurko Emrego trafia sprawa romskiej dziewczyny, która oskarża dwóch mężczyzn o gwałt. Oskarżeni to bliscy sojusznicy burmistrza. — Nominacja do Nagrody Publiczności LUX | Nagroda LUX | 2023 Najlepszy europejski montażysta | Europejskie Nagrody Filmowe | 2022 Nominacja – Nagroda Un Certain Regard | Festiwal Filmowy w Cannes | 2022

Ryan Gosling znów u Dereka Cianfrance’a, po „Blue Valentine”. Motocyklowy kaskader z wędrownego wesołego miasteczka dowiaduje się, że ma syna. Żeby go utrzymać, napada na banki i ucieka motorem. Obok Eva Mendes i Bradley Cooper jako młody policjant. Opowieść o ojcach i synach. — Do Schenectady w stanie Nowy Jork przyjeżdża objazdowe wesołe miasteczko. Luke Glanton jeździ w nim na motocyklu w kuli śmierci. W mieście odnawia znajomość ze swoją dawną kochanką i dowiaduje się, że ma z nią syna. Odchodzi z pracy, żeby zostać przy chłopcu. Zatrudnia się u mechanika, który podsuwa mu szybszy sposób na pieniądze: napady na banki.

Reżyser „Wartości sentymentalnej” inspiruje się Kieślowskim, w czym pomagają mu Jesse Eisenberg i Isabelle Huppert. Trier uważnie przygląda się, jak na życie bohaterów wpływają wspomnienia z trudnej przeszłości, i jak zawsze dostrzega światło w całkowitym mroku. — Trzy lata po śmierci znanej fotografki wojennej Isabelle Reed jej mąż i dwaj synowie ponownie spotykają się pod jednym dachem. Właśnie szykuje się retrospektywa jej zdjęć, a w ślad za nią artykuł o niej. Mąż Gene i starszy syn Jonah siadają do archiwum. Młodszemu, Conradowi, nikt nigdy nie powiedział prawdy. — Selekcja Oficjalna | Festiwal Filmowy w Cannes | 2015

Hugh Grant jako mężczyzna, który wymyśla sobie syna, żeby podrywać samotne matki. Przy okazji poznaje prawdziwego dwunastolatka. Dorosnąć muszą obaj. Wzruszający film o wsparciu i dojrzewaniu od autorów… „American Pie”. — Will nigdy nie pracował. Lata temu jego ojciec napisał jedną świąteczną piosenkę i tantiemy za nią przychodzą do dziś. Marcus ma dwanaście lat, źle się ubiera, nie ma kolegów, a jego matka jest w bardzo trudnym momencie. Poznają się, bo Will wymyślił sobie syna, żeby dostać się na spotkanie samotnych rodziców i podrywać tam matki. Marcus od razu wyczuwa jego kłamstwo. — Nominacja – Najlepszy scenariusz adaptowany | Oscary | 2003 Nominacja – Najlepszy film musicalowy lub komediowy | Złote Globy | 2003 Nominacja – Najlepszy aktor w musicalu lub komedii (Hugh Grant) | Złote Globy | 2003 Nominacja – Najlepsza aktorka drugoplanowa (Toni Collette) | BAFTA | 2003 Nominacja – Najlepszy scenariusz adaptowany | BAFTA | 2003

Nagrodzony w Cannes Mads Mikkelsen gra wychowawcę z przedszkola oskarżonego o coś, czego nie zrobił. Inspiracją dla Thomasa Vinterberga były akta, które po „Festen” przyniósł mu psychiatra dziecięcy. Gdy poluje się na czarownice, prawda przestaje się liczyć. — W małym duńskim miasteczku wszyscy się znają. Rozwiedziony Lucas pracuje w miejscowym przedszkolu i liczy, że wkrótce zamieszka u niego nastoletni syn Marcus. Córeczka jego najlepszego przyjaciela wpatruje się w wychowawcę jak w obrazek. Gdy Lucas łagodnie upomina ją za pocałunek w usta, dziewczynka w złości rzuca dyrektorce zdanie, które dorośli biorą za oskarżenie. Dyrektorka przedszkola jej wierzy. Reszta miasteczka również. — Nominacja – Najlepszy film nieanglojęzyczny | Oscary | 2014 Najlepszy aktor (Mads Mikkelsen) | Festiwal Filmowy w Cannes | 2012 Nagroda Jury Ekumenicznego | Festiwal Filmowy w Cannes | 2012 Nominacja – Najlepszy film nieanglojęzyczny | BAFTA | 2013 Nominacja – Najlepszy film nieanglojęzyczny | Złote Globy | 2014 Nominacja – Najlepszy aktor europejski (Mads Mikkelsen) | Europejskie Nagrody Filmowe | 2012 Nominacja – Najlepszy film europejski | Europejskie Nagrody Filmowe | 2012

Kto by pomyślał, że Jonah Hill nakręci tak lekki i dojrzały debiut? Na ekranie dorastanie w najlepszych latach, czyli połowie lat 90., i prawdziwi deskorolkowcy. Czas, w którym cały świat mieści się na skateparku, a uznanie kolegów jest najważniejsze. Przypomni ci się, jak to jest. — Los Angeles, rok 1996. Trzynastoletni Stevie mieszka z matką Dabney i starszym bratem Ianem. Pewnego dnia odkrywa sklep z deskorolkami przy Motor Avenue i grupę starszych chłopaków przed nim. Nazajutrz tam wraca. W połowie lata nie ma już rzeczy, której by dla nich nie zrobił. — Nominacja – Najlepszy montaż | Nagrody Independent Spirit | 2019

Hlynur Pálmason („Miłość, która zostaje”) zaczyna od islandzkiego powiedzenia: w białe dni zmarli mogą mówić do żywych. Film o duchach spotyka refleksję o męskości i wirtuozerski thriller. Za rolę wdowca Ingvar Sigurðsson dostał nagrodę w Cannes. — Ingimundur jest komendantem policji w małym islandzkim miasteczku. Od śmierci żony nie wrócił do pracy. Buduje dom dla córki i zajmuje się wnuczką Salką. Do jego rąk trafia pudło z rzeczami żony. Znajduje w nim kasetę wideo. Zna mężczyznę z nagrania. — Nominacja - Nagroda Główna Tygodnia Krytyki | Festiwal Filmowy w Cannes | 2019 Nominacja – Najlepszy aktor europejski (Ingvar Sigurdsson) | Europejskie Nagrody Filmowe | 2019

Nagrodzony na Sundance film o niekonwencjonalnej relacji ojca i córki. Dwunastoletnia Georgie mieszka sama i kłamie opiece społecznej, że ktoś się nią opiekuje. Uważa, że nie potrzebuje dorosłych. Aż w drzwiach staje jej ojciec. Duet aktorski Harrisa Dickinsona i Loli Campbell podbija serca. — Dwunastoletnia Georgie mieszka w domu w Londynie zupełnie sama. Matka nie żyje, ale urzędy o tym nie wiedzą, bo Georgie za każdym razem znajduje dorosłego, który potwierdzi, że się nią opiekuje. Wszystko działa bez zarzutu. Aż ktoś puka do drzwi. To jej ojciec, którego nigdy nie poznała. — Najlepszy film | Festiwal Filmowy w Wenecji | 2023 Najlepsza reżyseria | Festiwal Filmowy w Wenecji | 2023 Grand Prix Jury | Festiwal Filmowy Sundance | 2023 Nominacja – Wybitny Film Brytyjski | BAFTA | 2024 Nagroda Europejskiej Młodej Publiczności | Europejskie Nagrody Filmowe | 2023

W kwietniu 2016 roku na rodeo koń rozdeptał czaszkę Brady’emu Jandreau. Pięć miesięcy później Chloé Zhao („Hamnet”) kręciła z nim film, w którym on i jego rodzina grają samych siebie. To historia człowieka, który pyta, jak ma wyglądać jego życie bez jednej rzeczy, w której był naprawdę dobry. — W rezerwacie Pine Ridge w Dakocie Południowej Brady budzi się ze zszywkami w czaszce. Koń zrzucił go na rodeo, a jego stopa utknęła w strzemieniu, więc zwierzę nadepnęło mu na głowę. Lekarze mówią, że kolejny upadek może go zabić. Ujeżdża konie innych, bierze zmiany w supermarkecie, odwiedza kolegę, który skończył znacznie gorzej niż on. Rodeo jest co weekend, godzinę drogi stąd. — Nagroda C.I.C.A.E. | Festiwal Filmowy w Cannes | 2017 Najlepszy film | Festiwal Filmowy w Hamburgu | 2017 Złota Atena | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Atenach | Nagroda Reżyserzy, na Których Warto Zwrócić Uwagę | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Palm Springs | 2018 Nominacja – Najlepszy film pełnometrażowy | Nagrody Independent Spirit | 2018

Ryan Gosling partnerował lalce na długo przed Barbie. Nancy Oliver („Sześć stóp pod ziemią”) trafiła na stronę RealDoll.com przypadkowo. Scenariusz, który zainspirowała, dostał nominację do Oscara. Lars zamawia sobie dziewczynę przez internet. Ma na imię Bianca. — W miasteczku wszyscy znają Larsa, który mieszka w garażu za domem brata i ciężko znosi zwyczajne rozmowy. Pewnego dnia oznajmia, że kogoś poznał. Zamówiona przez internet Bianca przyjeżdża w skrzyni. To lalka erotyczna naturalnej wielkości. Lars prosi brata i bratową, żeby nakryli dla niej do stołu. — Nominacja – Najlepszy scenariusz oryginalny | Oscary | 2008 Nominacja – Najlepszy aktor w musicalu lub komedii (Ryan Gosling) | Złote Globy | 2008

Szalony rap po irlandzku, czyli „Trainspotting” naszych czasów. Trzej raperzy z Belfastu odkrywają, że najbardziej prowokacyjne, co mogą wykrzyczeć, to język ich dziadków. Nagroda publiczności na Sundance i Michael Fassbender na drugim planie. Kawałki Kneecap zostaną w twojej głowie na długo. — Belfast, kilka lat po konflikcie w Irlandii Północnej. Trzej młodzi mężczyźni zaczynają rapować po gaelicku. Władze wolałyby nie słyszeć tego języka, ale zaczyna go słuchać miasto. Prowokujący raperzy w kilka miesięcy stają się politycznym symbolem. Ich własne rodziny wolałyby, żeby nim nie byli. — Wybitny Brytyjski Debiut | BAFTA | 2025 Nagroda Publiczności | Festiwal Filmowy Sundance | 2024 Nominacja – Europejskie Odkrycie roku – nagroda FIPRESCI | Europejskie Nagrody Filmowe | 2024 Nagroda FIPRESCI | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Palm Springs | 2025

Obsesja perfekcjonizmu w szkole jazzu. Terence Fletcher (nagradzany J.K. Simmons) uważa, że pochwała to najkrótsza droga do zmarnowania muzyka. Miles Teller gra chłopaka, który zrobi wszystko, żeby dotrzymać mu tempa. Trzy Oscary dla filmu Damiena Chazelle’a („La La Land”), który nie gubi rytmu. — Nowy Jork, najlepsza szkoła muzyczna w kraju. Dziewiętnastoletni Andrew ćwiczy grę na perkusji po nocach. Pewnego wieczoru do sali wchodzi dyrygent Terence Fletcher i zaprasza go na próbę swojego zespołu – tego samego, do którego wszyscy chcą się dostać. Na pierwszej próbie Andrew nie trzyma tempa. Chłopak ćwiczy godzinami i rozstaje się z dziewczyną, żeby mieć więcej czasu na perkusję. Wciąż czeka, aż ktoś powie mu, że jest dobry. — Najlepszy aktor drugoplanowy (J.K. Simmons) | Oscary | 2015 Najlepszy montaż | Oscary | 2015 Najlepszy dźwięk | Oscary | 2015 Nominacja – Najlepszy film | Oscary | 2015 Nominacja – Najlepszy scenariusz adaptowany | Oscary | 2015 Najlepszy aktor drugoplanowy (J.K. Simmons) | Złote Globy | 2015 Grand Prix Jury | Festiwal Filmowy Sundance | 2014 Nagroda Publiczności | Festiwal Filmowy Sundance | 2014

Mads Mikkelsen gra nauczyciela historii, który w klasie i w domu dawno przestał się odzywać. Chce to zmienić przy pomocy procentów. Teoria: człowiek rodzi się z za niskim poziomem alkoholu we krwi. Thomas Vinterberg bierze absurdalną przesłankę i robi z niej opowieść o odzyskiwaniu siebie. — Kopenhaga. Martin uczy historii klasy, która dawno przestała go słuchać. W domu jest niewiele lepiej. Na czterdziestych urodzinach kolegi czterech nauczycieli słyszy o pewnej teorii: człowiek rodzi się z niedoborem alkoholu we krwi. Stałe pół promila dodaje człowiekowi odwagi i lekkości. Postanawiają sprawdzić teorię w godzinach pracy. Przez kilka tygodni działa. — Najlepszy międzynarodowy film pełnometrażowy | Oscary | 2021 Nominacja – Najlepsza reżyseria | Oscary | 2021 Najlepszy film nieanglojęzyczny | BAFTA | 2021 Srebrna Muszla | Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Sebastián | 2020 Najlepszy aktor europejski (Mads Mikkelsen) | Europejskie Nagrody Filmowe | 2020 Najlepszy europejski scenarzysta | Europejskie Nagrody Filmowe | 2020 Najlepszy film europejski | Europejskie Nagrody Filmowe | 2020 Najlepszy reżyser europejski | Europejskie Nagrody Filmowe | 2020

Komedia romantyczna w wydaniu Paula Thomasa Andersona to nokaut – ekscentryczna, a i tak się w niej zakochasz. Adam Sandler, Emily Watson, Philip Seymour Hoffman. Facet z niekontrolowaną wściekłością spotyka kobietę, która się go nie boi, a Anderson dostaje za to reżyserską nagrodę w Cannes. — Barry Egan sprzedaje ozdobne przepychacze do toalet. Ma siedem sióstr, które nie dają mu spokoju, oraz problemy z napadami lęku i agresji. Pewnego ranka na ulicy przed magazynem dachuje samochód, a ktoś zostawia na chodniku dziwny instrument muzyczny. Tego samego dnia zjawia się u Barry’ego Lena, koleżanka z pracy jednej z sióstr. Wcześniej Barry wpadł na to, że promocja na budyń da mu więcej mil lotniczych, niż zdoła kiedykolwiek wykorzystać. Jeszcze nie ma dokąd polecieć. — Najlepsza reżyseria | Festiwal Filmowy w Cannes | 2002 Nominacja – Najlepszy aktor w musicalu lub komedii (Adam Sandler) | Złote Globy | 2003